dast
дастdast
ot 1. kam qoʻll. ayn. Qoʻl 1.
Men Isfandiyor boʻlsam, dagʻdagʻali xat bitgan siyosatdonni topib, aning dasti panjasin kesib tashlayman. — S. Siyoyev, Avaz
Olmos yarashgandir mardning dastiga. — Malikayi ayyor
2. Shartta, tez; birdan.
U dast oʻrnidan turib, ayvonga chiqib ketdi. — Yosh kuch
Xotini sut sogʻayotgan paqirni taq etkizib yerga qoʻydi-da, dast oʻrnidan turdi. — M. Hazratqulov, Jurʼat
Ulugʻbek bu kitobni ustozning qoʻlidan dast yulib oldi va koʻzlariga surtdi. — B. Ahmedov, Ulugʻbek
- Dasti baland ayn. qoʻli baland
- Dasti uzun ayn. qoʻli uzun Dasti uzun aning, ako. — M. M Doʻst, Lolazor
- Dast koʻtarmoq Bir zoʻr bilan yerdan uzib, tik koʻtarmoq, azot koʻtarmoq. Oʻgʻlini koʻrib, uni dast koʻtarib, bagʻriga bosdi. — Mirmuhsin, Ildizlar va yaproqlarAnzirat boltani dast koʻtardi-yu, Xoljonga qarab yugurdi. — Yoshlik
- Dastidan 1. Sababli, tufayli. Rost, akasi uning dastidan qamaldi. — YoshlikUkun chetda oh chekardim Gʻussalarning dastidan. — A. Oripov, Yillar armoniBu bolaning dastidan uyda na tesha qoldi, na qaychi. S. — Zunnunova, Koʻk chiroqlar;— Dod, bu rashkchi erning dastidan. — S. Ahmad, YulduzQoʻlga tushsa, ular bilar, Dastidan suluvlar yigʻlar. — Erali va SheraliSoʻqir, yovuz oʻlim, ming dod dastingdan — A. Oripov, Yillar armoni