дархон
darxonдархон
от тар. Солиқдан ва ҳар қандай мажбуриятлардан озод қилинган; имтиёзли, дахлсиз (қабила, уруғ, зот ёки мансабдор).
Мен Гўрўғли, элда беклигим дархон. — Интизор
Энди сенга тимсол айтай бир алвон, Мен кетганча, ўзинг Чамбилда дархон. — Маликайи айёр
- Дархон этмоқ (ёки қилмоқ) Муайян иш, мансаб ёки жисмоний меҳнатдан озод қилмоқ; бўшатмоқ. Бош вазирни мансабидан дархон этолмаслигини Исфандиёр билади. — С. Сиёев, Аваз.[Ўктам:] Қийинчиликлар ёʻқотилган сайин кексаларни ишдан дархон қилиш керак. — Ойбек, О. в. шабадалар.
дархон
н эск. exempt (from smth.)