дармонсиз

сфт. Куч-қуввати кетган, ҳорғин, кучсиз.

Қиз жуда озган, юзи сарғайган эди. Кўзлари ҳорғин, ўзи дармонсиз эди. — Ойбек, Танланган асарлар

Рихсивой ака қуёш ботмасданоқ даладан чиқди, уйига келиб, ўзини дармонсиз сезди. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди

а exhausted, weak, feeble, powerless

dármansız, dimarsız