дариғ
darigʻдариғ
айн. Дариғо.
Дорга қараб, Эралихон йиғлаб: — Э дариғ, шунинг тагига қоним тўкилар экан-да, — деб афғон қилиб сўзлагани — Эрали ва Шерали
— Во дариғ! — деб Тоҳирнинг отаси оғир уҳ тортди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
- Дариғ тутмоқ (ёки этмоқ) Аямоқ, ҳайф деб билмоқ. Каромат опа ўзининг меҳр-муҳаббатини ҳеч кимдан дариғ тутмади. — СаодатЧорлар сени интиқ вужудим, Оғушингни дариғ тутма, Бахт! — ЁшликАрдоқлагин бургут боласин, Ёш кўзлардан уни дариғ тут. — Х. Салоҳ, Излар ва ҳислар
ДАРИҒ
Аямоқ, ҳайф деб билмоқ.KISKANMAK
- ~тутмоқ