darhaqiqat

rvsh. 1. Haqiqatan, chindan ham.

— Mulla Abdurahmonning ilmi darhaqiqat yaxshi boʻlgan deb eshitaman! — dedi maxdum. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

2. krsh s. vzf. Haqiqatan ham, haqiqatda.

Darhaqiqat, Vali aka oʻgʻliga bir otagina boʻlib qolmay, uning eng yaqin hamdardi ham edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.