дардисар

сфт. 1. Ортиқча ташвиш, дахмаза; бош оғриқ.

Кийимларни чамадонга бир амаллаб сиғдирди-ю, оқ кийимлар дардисар бўлди. — Л. Тожиева, Меҳрим сизга, одамлар

Тағин, бу қиз менга дардисар бўлар экан, деб хавотирланманг, ўз кучим билан имтиҳон бераман. — М. Қориев, Ойдин кечалар

2. Бош қотирадиган, машаққатли иш.

Аҳмад Ҳусайн адабиётни мақтаб кетди: — Орзуларим бор, журналист бўлишни истайман, — деди, — лекин дардисар тирикчилик тўсқин. — Ойбек, Нур қидириб

У ҳар куни бир дардисар ишни ўйлаб чиқаради. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар