дардчил

сфт. 1. Тез-тез касал бўлиб турадиган, салга касал бўлаверадиган.

Комил баайни ойдинда уйқусираб юрадиган дардчил одамдай мавзе элликбошисининг орқасидан боғини айланиб чиқди. — М. Осим, Тилсиз гувоҳ

Отам қариб қолди, онам дардчил қолганлигини ким билади? — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Кўкарган тақдирда ҳам дардчил бола сингари жонсиз ва ранги сариқ бўлади. — Ҳ. Олимжон

2. Дард тортиб заифлашиб қолган, дардга чалинган.

Не-не умидлар билан олинган ер, болалари ёш ва Анзират холанинг ўзи дардчил бўлгани учун, экувсиз қолиб, қўриққа қўшилиб кетди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Жўра дардчил, ориқ, ювош бола эди. Ҳ. Турсунқулов, — Ҳаётим қиссаси

3. кўчма Қайғули, ғамли, мунгли.

— Мен бўлсам отам тугул, онамни ҳам эслай ол-майман, — унинг овози дардчил қалтиради. Ш. Холмирзаев, Тўлқинлар. Аҳмад Хусаин кулди, кейин дардчил хўрсинди. — Ойбек, Нур қидириб