дарбон

от 1. тар. Қалъа, сарой дарвозасини кузатиб турувчи, дарвоза қоровули; дарвоза посбони.

Арк дарвозаси олдида амир дарбонлари, зарбоф тўнли қушбеги ва бошқалар саф тортиб турардилар. — С. Кароматов, Бир томчи қон

Дарбоннинг чеҳраси ёришди ва дарҳол эшикни очиб берди. — Газетадан

2. Бадавлат хонадонларда, айрим муассасаларда эшик олдида турувчи шахс; дарвоза қоровули; швейсар.

Ресторан эшиги ёнидаги серсоқол дарбон чол унга писандсиз назар ташлади. — Ҳ. Темиров, Хиёбондаги одам

н doorman, gate-keeper