darangʻ-durungʻ

taql. s. Metall narsalar urilganda yoki torli asboblar betartib chalinganda chiqadigan ovoz.

Eng soʻnggi nortuyaning boʻyniga osilgan katta qoʻngʻiroqning darangʻ-durungʻi Chingizxon elchilarining yetib kelganini hammaga eʼlon qilguday boʻldi. — M. Osim, Oʻtror

Janubdan, Qarshi tomondan Buxoroga tuya karvonlari qoʻngʻirogʻini darangʻ-durungʻ chalib, qator tizilib oʻta boshladi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Salomxonada childirmaning gijbangi avjga chiqdi, dutor va setorlarning darangʻ-durungʻi, raqqosalarning shoʻx kulgisi yangradi. — O. Yoqubov, Koʻhna dunyo

koʻchma

Dastlabki yili [toʻy] judayam kamayib ketdi. Boʻlganlarida ham ortiqcha darangʻ-durungʻ boʻlmadi. — R. Fayziy, Hazrati inson