даранғ-дурунғ

тақл. с. Металл нарсалар урилганда ёки торли асбоблар бетартиб чалинганда чиқадиган овоз.

Энг сўнгги нортуянинг бўйнига осилган катта қўнғироқнинг даранғ-дурунғи Чингизхон элчиларининг етиб келганини ҳаммага эълон қилгудай бўлди. — М. Осим, Ўтрор

Жанубдан, Қарши томондан Бухорога туя карвонлари қўнғироғини даранғ-дурунғ чалиб, қатор тизилиб ўта бошлади. — Мирмуҳсин, Меъмор

Саломхонада чилдирманинг гижбанги авжга чиқди, дутор ва сеторларнинг даранғ-дурунғи, раққосаларнинг шўх кулгиси янгради. — О. Ёқубов, Кўҳна дунё

кўчма

Дастлабки йили [тўй] жудаям камайиб кетди. Бўлганларида ҳам ортиқча даранғ-дурунғ бўлмади. — Р. Файзий, Ҳазрати инсон