даракчи

от 1. Дарак, хабар олиб келувчи ёки етказувчи; огоҳ этувчи.

Қалдирғоч — баҳор даракчиси.

Бойчечак — баҳор даракчиларидан бири. — Газетадан

Бу кулгусида заҳар бор эди, ёмон бир нарсанинг даракчиси эди. — Ёшлик

2. тар. Айғоқчи, жосус; агент.

Даракчининг айтишича, Искандар аскарларининг бир қисмини Сўғдияда қолдириб, ўзи қишлаш учун Зариаспга [Балх яқинидаги шаҳар] жўнаб кетибди. — М. Осим, Аждодларимиз қиссаси