дамбаламоқ

фл. айн. Тамбаламоқ.

Ғуломжон кўча эшигини биратўла дамбалаб кирди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Кўча эшигини дамбалаш, отга беда солиш, ташқари эшигини занжирлаб келиш керак эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.