dalolat
далолатdalolat
ot 1. Biror ishga undab, ragʻbatlantirib berilgan maslahat, biror ishga ragʻbatlantirish.
Dalolat qilmoq (etmoq).
Keling, boy aka, shu bolani [qulbachchani] oling, — deb jiddiyroq dalolat qila boshladi dallol. — S. Ayniy, Qullar
Hatto parovoz mexanigi oʻrtoq Turgʻunboy Usmonov ham dalolat qilib koʻrdi — foydasiz. — Mushtum
2. esk. Dalil; dalillar; belgi, alomat.
Haligi eshitgan sirimning dalolatiga qarab, Komilbekning qotili Homid, degan fikrga tushdim. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Lekin.xayr —
ayrilmoqqa dalolat emas — M. Shayxzoda, Yillar va yoʻllar
- Dalolati xayr Xayr ishiga, yaxshilikka undash, ragʻbatlantirish.
- Dalolat bermoq Xabar bermoq, darak bermoq; guvohlik bermoq; koʻrsatib turmoq. ◆ [Rajabovning] Ingichka qoʻli, umuman, koʻrinishi uning nimjonroq oʻsganidan dalolat berib turar edi. — I. Rahim, Chin muhabbatUning [Navoiyning] butun qiyofasi yaxshilik istab kelgan har bir kishiga katta yaxshiliklar qila olishidan dalolat beradi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlarYuzidagi kulgichi allaqanday yumshoq koʻngilligidan dalolat berayotganga oʻxshaydi. — Shuhrat,Shinelli yillar