далачи

от Далада, қишлоқда яшовчи; далада ишловчи.

Бошқа ҳеч ерда милт этган нур ёʻқ, ҳаммаёқ зим-зиё, далачилар аллақачон уйқуга кетишган. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар

Яғриндор Арслон далачи дўсти билан хайрлашиб, лапанглаб, ичкари кириб, трубкани кўтарди. — Мирмуҳсин, Қаҳрамоннома

н field-crop cultivator