dajjol

sft. 1. Islom diniga koʻra, qiyomat yaqinlashganda paydo boʻlib, odamlarni dindan, toʻgʻri yoʻldan ozdiruvchi, odamsimon bir koʻzli maxluq.

Bu hikoyadan [Elmurod] vujudini vahima bosib, boshini koʻrpaga burkab oldi: dajjol degan bir maxluq kechasi bilan togʻlarni kemirarmish. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Dajjolning bir koʻzi koʻr boʻlar ekan. — A. Qodiriy, Obid ketmon

2. koʻchma Oʻtaketgan beshafqat va firibgar.

Dajjolda rahm-shafqat boʻladimi — meni toza kaltaklashdi, kechasi qochib ketdim, Yaxshi buva. — J. Sharipov, Xorazm

Sen qattollarning qattolisan, dajjollarning dajjolisan. — Sh. Rashidov, Asarlar

3. soʻk. Malʼun, iblis, shayton.

[Mulla Roʻzi Maysaraga:] Ha, men oʻlgani keldimmi? Bir yoqdan joʻnat qani, dajjol. — Hamza,

Voy-voy Yo pirim! Obbo, dajjollar-ey! — Hamza, Zaharli hayot