даҳшатли

сфт. 1. Қаттиқ қўрқув туғдирувчи, даҳшатга солувчи, ўта қўрқинчли, мудҳиш.

Даҳшатли зилзила. Даҳшатли фожиа.

Ҳаммаёқда даҳшатли зилзила излари кўринади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Гулнорнинг кўзлари даҳшатли равишда ёниб, юзи, лаблари кўкимтир тусга кирган эди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Кишини ваҳимага солувчи, ваҳимали; қўрқинчли.

Даҳшатли хабар. Даҳшатли шовқин.

Девонхона эшигида даҳшатли шовқин, ур-йиқит бошланди. — Ойбек, Навоий

Бир лаҳза даҳшатли жимлик ҳукм сурди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. Қаттиқ азоб берадиган, чидаб бўлмайдиган.

[Ёʻлчи] Бутун вужудини зирқиратган даҳшатли оғриқдан тишларини маҳкам қисди. — Ойбек, Танланган асарлар

Эртага унинг устига дўлдай ёғиладиган тошларнинг оғриғи қанчалик даҳшатли бўларкан? — П. Қодиров, Юлдузли тунлар