dahshatli

sft. 1. Qattiq qoʻrquv tugʻdiruvchi, dahshatga soluvchi, oʻta qoʻrqinchli, mudhish.

Dahshatli zilzila. Dahshatli fojia.

Hammayoqda dahshatli zilzila izlari koʻrinadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Gulnorning koʻzlari dahshatli ravishda yonib, yuzi, lablari koʻkimtir tusga kirgan edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Kishini vahimaga soluvchi, vahimali; qoʻrqinchli.

Dahshatli xabar. Dahshatli shovqin.

Devonxona eshigida dahshatli shovqin, ur-yiqit boshlandi. — Oybek, Navoiy

Bir lahza dahshatli jimlik hukm surdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. Qattiq azob beradigan, chidab boʻlmaydigan.

[Yoʻlchi] Butun vujudini zirqiratgan dahshatli ogʻriqdan tishlarini mahkam qisdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Ertaga uning ustiga doʻlday yogʻiladigan toshlarning ogʻrigʻi qanchalik dahshatli boʻlarkan? — P. Qodirov, Yulduzli tunlar