даҳо
dahoдаҳо
от 1. Фавқулодда ақл ва заковат, тенгсиз ижодий истеъдод.
Шаҳар [Навоий]даги кўп нарсалар Навоий даҳосини, унинг буюк инсонпарварлигини эслатиб туради. — Саодат
Фолклор халқ даҳосининг туганмас булоғи бўлиб, ёзма адабиёт ҳар доим ундан баҳра олиб келади. — ЎТА
Буюкларга бахш этган даҳо, Она халқим, ўзингсан буюк. — А. Орипов, Юртим шамоли
2. Шундай фазилатга эга бўлган кимса; гений.
[Мансур:] Бу шер даҳосига минг йил умр бер! Бу элнинг фахридур шоир Алишер. Уйғун ва И. — Султон, Алишер Навоий
ДАҲО
Фавқулодда зеҳн ва заковат, энг юқори ижодий истеъдод эгаси.DAHİ
даҳо
н genius
ДАҲО
dana, kósem, ziyrek
даҳо
↑ Genie [3e-] n
- даҳо киши genialer Mensch
даҳо
genuis.
Синонимлари: улуғ истеъдод, зур талант, заковот
Даҳо
русчагений, гениальностьинглизчаgenius, great(ness), aфрансузчаgénieарабчаعَبْقَرِيٌّ (عَبَاقِرَةٌ), نَابِغٌ