daho

ot 1. Favqulodda aql va zakovat, tengsiz ijodiy isteʼdod.

Shahar [Navoiy]dagi koʻp narsalar Navoiy dahosini, uning buyuk insonparvarligini eslatib turadi. — Saodat

Folklor xalq dahosining tuganmas bulogʻi boʻlib, yozma adabiyot har doim undan bahra olib keladi. — OʻTA

Buyuklarga baxsh etgan daho, Ona xalqim, oʻzingsan buyuk. — A. Oripov, Yurtim shamoli

2. Shunday fazilatga ega boʻlgan kimsa; geniy.

[Mansur:] Bu sher dahosiga ming yil umr ber! Bu elning faxridur shoir Alisher. Uygʻun va I. — Sulton, Alisher Navoiy