дағаллашмоқ

фл. 1. Тобора дағал, қўпол бўлиб бормоқ.

Назира жуда ўзгариб кетибди: кўзлари атрофида ажин қўнгандай, қўллари дағаллашиб, бу дағаллик бутун қоматига ҳам уриб тургандай. — Д. Нурий, Осмон устуни

2. кўчма Хатти-ҳаракати қўполлашмоқ, қўрслашмоқ.

Дағаллашдим — салга жаҳлим чиқади, Инжалашдим — салга қувончим дунё. — Р. Парфи, Кўзлар