дафъа

от 1. Марта, карра, бора.

Илк дафъа. Сўнг дафъа.

Бу кун Ёʻлчи бу уйга биринчи дафъа кирган эди. — Ойбек, Танланган асарлар

Шокир ака неча дафъа синчиклаб, кўз ўнгидан ўтказди. — М. Хайруллаев, Кўнгил

Бу—эркак зотининг илк дафъа унга бефарқ, қараши эди. — Ёшлик

Феруз уни илк дафъа кўрибоқ, Табибийга башорат қилган эди. — С. Сиёев, Ёруғлик

2. Бу олмоши билан биргаликда сафар,гал сўзлари маъносида қўлланади.

бу дафъа биздан нима гуноҳ ўтди, бундай беҳурмат қилдингиз. — Алпомиш

Бу дафъа товуш аввалгидан кўра узоқроқдан келар эди. — Ҳ. Олимжон