дафъа
dafʼaдафъа
от 1. Марта, карра, бора.
Илк дафъа. Сўнг дафъа.
Бу кун Ёʻлчи бу уйга биринчи дафъа кирган эди. — Ойбек, Танланган асарлар
Шокир ака неча дафъа синчиклаб, кўз ўнгидан ўтказди. — М. Хайруллаев, Кўнгил
Бу—эркак зотининг илк дафъа унга бефарқ, қараши эди. — Ёшлик
Феруз уни илк дафъа кўрибоқ, Табибийга башорат қилган эди. — С. Сиёев, Ёруғлик
2. Бу олмоши билан биргаликда сафар,гал сўзлари маъносида қўлланади.
бу дафъа биздан нима гуноҳ ўтди, бундай беҳурмат қилдингиз. — Алпомиш
Бу дафъа товуш аввалгидан кўра узоқроқдан келар эди. — Ҳ. Олимжон
ДАФЪА
Марта, карра.DEFA
дафъа
н time, occasion
- биринчи дафъа for the first time; (at) first, firstly; from the beginning
- бу дафъа this time, for (this) once; on this occasion
- сўнгги дафъа the last time
ДАФЪА
márte, ret.
дафъа
(марта) Mal n
- сўнгги дафъа das letzte Mal