дадилланмоқ

фл. Ўзига ишончи ортмоқ; тетикланмоқ, ўзига келмоқ.

Нодиров залдагиларга қараб олди, ўзининг жанговар дўстларини, донғи кетган оловкорларни кўриб, дадилланди. — И. Раҳим, Тақдир

Газагига яхна гўшт еб, анча дадилланди. — К. Яшин, Ҳамза