dabdabador

sft. 1. Serhasham, hashamdor; dabdabali.

Nizomulmulk hech qanday jinoyatning oldidan oʻtmagandek, pinagini buzmay, avvalgidek kekkayib, dabdabador yashar edi. — Oybek, Navoiy

2. Savlatli, ulugʻvor, mahobatli.

Dabdabador uyni kolxoz hisobidan remont qildirgani ham aytildi. — Mirmuhsin, Ildizlar va yaproqlar