дабдаба

от 1. Ҳаддан ташқари тантана, ларзага келтирувчи, ваҳимага соладиган хатти-ҳаракат, шов-шув.

Илгарилашган сари базмнинг бутун дабдабаси аниқроқ сезилиб, Ёрматни безовта қила бошлади. — Ойбек, Танланган асарлар

Подшо дабдаба билан бозорга борибди. — Зумрад ва Қиммат

2. Манманлик, ғурур билан тўлиб тошган хатти-ҳаракат; қуруқ ваҳима.

Ҳусайн Бойқаро қадамларини тетик босиб, дабдаба билан чодирдан чиқди. — Ойбек, Навоий

Бир танноз қиз зўр дабдаба билан идорага кириб келди. — Муштум

Дадабойнинг баланд бўлиб дабдабаси, Охир чиқди дабдабасин дабдаласи. — Т. Ёʻлдош, Аттанг

3. Ҳаддан ортиқ улуғворлик, ҳашамат; савлат, маҳобат.

Улуғбек мадрасасининг дабдабаси Регистонга бошқача тус бериб турибди.

Қачонлардир дабдаба билан қурилган икки табақали нақшинкор дарвозадан ичкарига киришди. — Ёшлик

унинг [Шайбонийхоннинг] салласига қадалган дуру гавҳарлар, тўнига тикилган олтину марваридлар дабдаба билан ялтираб кўзга ташланади. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар