чуваланмоқ
chuvalanmoqчуваланмоқ
фл. 1. айн. Чувалмоқ 1. Чуваланган ип. Чуваланган бўйра.
[Аёл] Пойгакда чуваланиб ётган улама сочини олиб, ичкари уйга кирди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа
2. айн. Чувалмоқ 2.
[Нурбекнинг] Хаёли чуваланмоқда эди. — Ёшлик
ЧУВАЛАНМОҚ
1. shubalanıw
2. aralasıw, bılgasıw
чуваланмоқ
zerzaust sein, zerfetzt sein