чуқуламоқ
chuqulamoqчуқуламоқ
фл. Ўйиб, ковлаб, чуқур(ча) ҳосил қилмоқ; чуқурламоқ.
Эркиндан садо чиқмас, у бошини эгиб, қумни чуқулаб ўтирар эди. — Газетадан
Валижон бошини қуйи солганча, ер чуқулаб ўтирарди. — О. Ёқубов, Ларза
- Ер чуқулаб ўтирмоқ кам қўлл. айн. ер чизиб қолмоқ (ёки ўтирмоқ)
ЧУҚУЛАМОҚ
shuqıw, shuqlaw, oyıw, qazıw