chugʻur

1. ayn. Chuvur I.

Bir zumda eshik bolalar chugʻuriga toʻldi. M. Ismoiliy, Fargʻona t. — o.

2. taql. s. Baʼzi qushlarning baravar sayrashidan chiqadigan qorishiq ovozlarni ifodalaydi.

Qushlarning chugʻurini, buloqlar jilgʻasining shildiraganini eshitgandek boʻlardi. — S. Ahmad, Jimjitlik