чучимоқ

фл. 1. Ширин тортмоқ, ширин бўлмоқ.

Ҳолва деган билан оғиз чучимайди. — Мақол

Қисқаси, ҳозир ширин гапирган билан оғиз чучимайди, бу қуруқ гап бўлади. — А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда

2. Қизиб, доғ бўлиб тозаланмоқ.

Энди отни совитмоққа киришди: тузни сувга ивитиб, отни ювди зиғир мойини чучитиб, ичига ишқор солиб ювди. — Гўрўғлининг туғилиши

1. mazalı bolıw, dushshı bolıw

2. maydı qızdırıp, daǵlap tazalaw