choʻt
чўтchoʻt
ot 1. Buxgalteriyada, idoralarda qoʻllanadigan, toʻrtburchak ramkaga mahkamlangan temir simlarga tizilgan donalarni surib, qoʻshuv va ayiruv amallari bajariladigan sodda moslama.
Choʻt qoqmoq. Choʻtga solmoq.
Keksagina odam damodam shaqillatib choʻt qoqadi. — Mirmuhsin, Yashiringan kuch
Buxgalteriya xonasidagi choʻtlarning shaq-shuqi, odamlarning uzuq-yuluq gaplari endi aniqroq eshitilardi. — Gazetadan
2. Moʻljal, taxmin, hisob.
[Gʻofir:] Mening choʻtimda hammasi boʻlib besh yuz soʻmdan oshmas edi-ku? Yoki adashdingizmi ekan-a, boy ota? Hamza, — Boy ila xizmatchi
3. shv. Tesha.
Daraxtlarni choʻt bilan, bolta bilan qirqib, oʻtni yoqib, famil choyni damlab, egarini kursi qip, aslahasini yerga qoʻydi. — Yusuf va Ahmad
- Choʻt bermaydi Foyda bermaydi. — Traktorlarimiz yomon emas, lekin “universallar bir oz choʻt bermay qoʻydi — dedi Ikromjon. I. Rahim, Xislat.
- Choʻt emas Pisand emas, hech narsa, hech gap emas. [Nurmat togʻa:] Pulni-ku, toʻlaysan. Senga pul choʻt emas. — S. Ahmad, Jimjitlik