чорламоқ

фл. 1. Ҳузурига чақирмоқ.

Куёвни у [Раҳимов] тез-тез Тошкентга чорлаб турарди. — С. Аҳмад, Жимжитлик

Табиий гўё ушбу фармонни била туриб, атайин Авазни саройга чорлаб кетгандек хижолат чекди. — С. Сиёев, Аваз

Азон жамоатни пешин намозига чорлади. — Шарқ юлдузи

2. кўчма Бирор нарсага ундамоқ.

Бу нидо кетмагай қулоғимиздан, Бизни тинчлик учун курагига чорлаб. — Шарқ юлдузи

Баҳор бизни яна янги меҳнатга, ижодга чорламоқда. — Саодат

в summon, invite

aufrufen, auffordern