чор-ночор

рвш. 1. Ноилож; истар-истамас. Чор-ночор рози бўлмоқ.

Саид кўнгли ғашланиб, ўрнидан турди, чор-ночор галстугини тақди. — Х. Султонов, Бир оқшом эртаги

Шавкат чор-ночор ўртоқлари билан хайрлашди. — Қ. Кенжа, Тоғ ёʻлида бир оқшом

2. Муҳтожлик билан, муҳтожликда.

Чор-ночор кун кечирмоқ.

1. камбағалin der Armut, in der Not

2. мажбуранungern, unwillig, gezwungen, zwangsweise

адв unwillingly