чўқмор

от 1. Тўқмоқ шаклидаги қадимий уруш қуроли; гурзи, шашпар.

Асроранинг миясига биров чўқмор билан ургандай бўлди. — Ёшлик

бўшроқ жойга ўтган йигитчанинг худди орқасида, деворга тиркалиб турган узун, оғир чўқморга унинг [Ғозиддиннинг] кўзи тушди. — О. Мухтор, Эгилган бош

2. Тош кесадиган, парчалайдиган оғир тўқмоқ.

Фарҳод, қўлида теша ва чўқмори билан катта-катта тоғ тошларини қўпориб, Сирни бўға бошлади. — И. Жабборов, Кўҳна харобалар сири

(тўқмоқ)Holzhammer m, Schlegel m, Stampfe f

shoqmar, toqpaq