choʻqishtirmoq

fl. 1. shv. 1 Choʻqishmoq feʼlining orttirma nisbati.

Xoʻrozlarni choʻqishtirmoq.

2. May kosalarini yoki qadamlarni bir-biriga tegizib olmoq, urishtirmoq.

[Yaxshiboyev] Choʻqishtirib oʻtirmadi, dadilroq boʻlay deb, qadahni oldi-yu, shartta sipqardi. M. — M. Doʻst, Lolazor

shoqıttırıw, urıstırıw

sich hacken lassen, sich schlagen lassen