чўқиштирмоқ

фл. 1. шв. 1 Чўқишмоқ феълининг орттирма нисбати.

Хўрозларни чўқиштирмоқ.

2. Май косаларини ёки қадамларни бир-бирига тегизиб олмоқ, уриштирмоқ.

[Яхшибоев] Чўқиштириб ўтирмади, дадилроқ бўлай деб, қадаҳни олди-ю, шартта сипқарди. М. — М. Дўст, Лолазор

shoqıttırıw, urıstırıw

sich hacken lassen, sich schlagen lassen