choʻqinmoq

fl. 1. din. Qoʻl uchini peshonasiga va ikki yelkasiga keltirib ibodat qilmoq, xudoga sigʻinmoq (xristianlarda); xristian diniga kirmoq.

— Ha, Abjal, choʻqindingmi, shapkani qanchaga olding?! — dedim. — A. Qodiriy, Kichik asarlar

2. Umuman, ibodat, sajda qilmoq, sigʻinmoq, topinmoq.

Butga choʻqinmoq. Olovga choʻqinmoq.

Barimiz oʻz tilimizda choʻqinib bordik, Maskovdan to Berlingacha soʻkinib bordik. — M. Yusuf.

3. koʻchma salb. Qullarcha sajda qilmoq, sigʻinmoq, topinmoq.

Pulga choʻqinadigan odam.