choʻqilamoq

fl. 1. Hadeb choʻqiyvermoq, dam-badam toʻxtovsiz choʻqimoq, toʻxtovsiz choʻqib yemoq.

Joʻjalar choʻqilab don yemoqda. Qizilishton choʻqilab daraxt teshmoqda.

2. koʻchma Hadeb urishavermoq, boʻlar-boʻlmasga koyiyvermoq; har yondan tinmay tanbeh bermoq; talamoq.

Kollektiv oʻrtaga olib izza qildi, boʻlmadi. Keyin koʻpchilik uni choʻqilab, kavushini toʻgʻrilab qoʻydi. — H. Nazir, «Oʻtlar tutashganda»

3. ayn. Choʻqimoq 3. Ovqatdan bir-ikki choʻqiladi.

shoqıw, shoqıy beriw

picken vi, (tumshuq bilan) hacken vi