чўқиламоқ

фл. 1. Ҳадеб чўқийвермоқ, дам-бадам тўхтовсиз чўқимоқ, тўхтовсиз чўқиб емоқ.

Жўжалар чўқилаб дон емоқда. Қизилиштон чўқилаб дарахт тешмоқда.

2. кўчма Ҳадеб уришавермоқ, бўлар-бўлмасга койийвермоқ; ҳар ёндан тинмай танбеҳ бермоқ; таламоқ.

Коллектив ўртага олиб изза қилди, бўлмади. Кейин кўпчилик уни чўқилаб, кавушини тўғрилаб қўйди. — Ҳ. Назир, «Ўтлар туташганда»

3. айн. Чўқимоқ 3. Овқатдан бир-икки чўқилади.

shoqıw, shoqıy beriw

picken vi, (tumshuq bilan) hacken vi