чоптирмоқ
choptirmoqчоптирмоқ
фл. 1. Чопмоқ И феълининг орттирма нисбати.
Чўпон йигит отини чоптириб кетди. — С. Анорбоев, Меҳр
2. с. т. бол. Шариллатиб сиймоқ (эркаклар ҳақида).
Анов бойваччанинг устига чоптирайми! Жуда қистаниб турибман. — Ойбек, Танланган асарлар
чоптирмоқ
в copulate (of animals)
чоптирмоқ
rennen lassen
от чоптириб келмоқ (her)ansprengen vi, s, herbeigaloppiert kommen vi, s