чопқилламоқ
chopqillamoqчопқилламоқ
фл. Майда қадамлар билан тез юрмоқ, югурмоқ.
Гулнора Шошма! деди-ю, чопқиллаб уйларига кириб кетди. — Ёшлик
Бола иккиланиб, пулни олди-да, эшик томон чопқиллаб кетди. — А. Кўчимов, Ҳалқа
Эъзозхон Ботиралининг ёнбошида ҳамон чопқиллаб юриб келарди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
чопқилламоқ
в run swiftly
ЧОПҚИЛЛАМОҚ
shapqılaw, juwırıw, jortıw, zır juwırıw
чопқилламоқ
rennen vi, s, sehr schnell laufen, jäh laufen vi, s