choʻnqir

sft. 1. s. t. Chuqur, teran.

Choʻnqir hovuz.

2. Chuqurlik; oʻra.

Polk yoʻlga shay, sarosima yoʻq edi, Shunda Ali chiqib keldi choʻnqirdan. — A. Muxtor

1. shuqur, tereń

2. ura, shuqırlıq

tief