чўнқир
choʻnqirчўнқир
сфт. 1. с. т. Чуқур, теран.
Чўнқир ҳовуз.
2. Чуқурлик; ўра.
Полк ёʻлга шай, саросима ёʻқ эди, Шунда Али чиқиб келди чўнқирдан. — А. Мухтор
ЧЎНҚИР
1. shuqur, tereń
2. ura, shuqırlıq
чўнқир
tief
- 10 метр чўнқир қудуқ ein 10 Meter tiefer Brunnen