чўнқаймоқ

фл. 1. Оёқларни тиззадан букиб ва икки оёқ панжасига таяниб ўтирмоқ.

Кумушбиби ариқ бўйидаги бир ўринни кўзлади-да, сакраб, нариги юзига ўтди ва чўнқайди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Орқа оёқларини букиб ўтирмоқ (ҳайвонлар ҳақида).

shońqayıw, shońqayıp otırıw

kauern vi, hocken vi, in der Hocke sitzen