choʻnqaymoq

fl. 1. Oyoqlarni tizzadan bukib va ikki oyoq panjasiga tayanib oʻtirmoq.

Kumushbibi ariq boʻyidagi bir oʻrinni koʻzladi-da, sakrab, narigi yuziga oʻtdi va choʻnqaydi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Orqa oyoqlarini bukib oʻtirmoq (hayvonlar haqida).

shońqayıw, shońqayıp otırıw

kauern vi, hocken vi, in der Hocke sitzen