choʻloq

sft. 1. Oyogʻi mayib; oqsoq.

Choʻloq kishi. Choʻloq qush. Choʻloq boʻlsang ham, noʻnoq boʻlma.

Ibroyim choʻloqning soʻzlaridan soʻng uzunquloq mahobatlar urchigani muqarrar. — M. M. Doʻst, Lolazor. Juvonning eri

Choʻloq boʻlsa, devor oshib, oʻgʻirlik qilib boʻlmagandir. — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi

2. Qoʻli yoki oyogʻi yoʻq; nogiron, invalid.

Qoʻli choʻloq odam.

3. s. t. Oyogʻi siniq, singan (stol, stul va shu kabilar haqida).

Choʻloq stul.