чўкичламоқ

фл. 1. Чўкич билан уриб бўшатмоқ, ушатмоқ, бузмоқ, қазимоқ, ковламоқ.

Кўмир чўкичламоқ.

Шу вақтда бир жинғилни томири билан чўкичлаб ковлай берди. — Нурали

2. Болғалаб ишлов бермоқ.

Олам бўйи тарқалди шиор: Қиличларни қайта чўкичлаб, Биз уларни оловда ушлаб, Омоч, ўроқ қилайлик тайёр! — М. Шайхзода.

1. kirka menen bosatıw, qazıw

2. shókkishlew

pickeln vt, mit der Picke hacken