чўғланмоқ
choʻgʻlanmoqчўғланмоқ
фл. 1. Чўғ ҳолига келмоқ, чўққа айланмоқ; чўғдек қизармоқ.
Гулхайрининг кўзлари чўғланган кўмирдек яшнаб, киприкларига тутун илашгандай бўлди. — С. Нуров, Нарвон. Султонов
Тинмай, босиб-босиб чекади, ҳар тортганида, аламининг зўридан папироси чўғланиб, ёниб кетгудек бўларди. — М. Мансуров, Ёмби
2. кўчма Чўғдек ёнмоқ, ярқирамоқ.
[Пайғомовнинг] Яшил кўзлари чўғланиб, юзи қоронғида гугурт чаққандек яна ҳам ял-ял ёнди. — С. Нуров, Нарвон
ЧЎҒЛАНМОҚ
shoq halına keliw, shoqtay qızarıw
чўғланмоқ
erglühen vi, s, sich erhitzen
- чўғга айланмоқ glühend werden