чоғи
chogʻiчоғи
мод. с. 1. Афтидан, шекилли.
Бу йил қурғоқчилик бўлади, чоғи. М. — М. Дўст, Лолазор
2. Тахминан; қарийб, чамаси; -га яқин. Икки минг чоғи одам,
Алланарса деб пичирлади. Чоғимда, ўша икки сатрни такрорлади. — Ш. Холмирзаев, Бодом қишда гуллади
чоғи
angeblich, anscheinend, scheinbar