chogʻ
чоғchogʻ I
ot Vaqt, davr; payt, kez, kun, on.
Tong chogʻi. Terim chogʻi. Shu chogʻ. Ayni chogʻda. Yosh chogʻim — oltin chogʻim. — Maqol
Yigitlik yillarim yodimga kelur, Zarafshon boʻylarin oʻylagan chogʻim. Gʻ. Gʻulom.qarigan chogʻimda bir zamonlar beomon boy berilgan vaqtimning ham hissasini chiqarsam, yuzim yorugʻ boʻlsa, deb oʻylayman. — M. M. Doʻst, Lolazor
- Dimogʻi (yoki kayfi, koʻngli) chogʻ Kayfiyati juda yaxshi. Goʻroʻgʻli sultonning dimogʻini chandon chogʻ qilib yota berdi. — Malikayi ayyorQizlar, kayfi chogʻ, gʻugʻulashib, koridorga chiqishdi. Mirmuhsin, Ildizlar va yaproqlar. Qassobning oʻng qavatida Samad chol, koʻngli chogʻ, kelguvchilardan hol-ahvol soʻrab qoʻyadi. — Yoshlik
chogʻ II
ot Xursand, shod, yaxshi.
Qargʻa qagʻ etadi, oʻz vaqtini chogʻ etadi. — Maqol
chogʻ III
ot 1. Oʻlchovi, oʻlchami moʻljaldan kichik, kichkina.
Qaddi chogʻ. Uning [bolaning]
Koʻp oʻtmay, oʻrtadagi chogʻroq stolga dasturxon yozildi. — Sharq yulduzi
— Marhamat, doʻstlar, — deb dastyor yigit chogʻroq bir barkashda stolga toʻrt six kabob qoʻydi. — N. Qilichev, Chigʻiriq
2. Top. Sahni chogʻ hovli.
[Yigitning] Etigi ham, qoʻlqopi ham oʻziga chogʻ emas, katta. — A. Muxtor, Tugʻilish
3. Kuch-quvvat, qurb; imkoniyat; istak.
Chogʻim kelmadi. Togʻay devorga behol suyanarkan, ularni quvib yetishga chogʻi kelmasligini sezdi. — Yoshlik
Endi qoʻyib bersang, odamni pisand qilmaydigan chogʻi bor. — N. Norqobilov, Toʻqnashuv