чочиқ

от с. т. Сочиқ, лунги.

от 1. Сочилган, сочилиб ётган; паришон.

2. этн. Тўйларда куёв, янги туғилган ёки хатна қилинаётган бола бошидан сочиладиган ва асосан, болалар талашиб-тортишиб териб оладиган майда пул, ширинлик ва шу кабилар; сочқи.

Куёв поччангиз келди, қочингиз, Чочиқ чочингиз, ёʻлни очингиз. — Ғ. Ғулом

н towel